УНИКАЛЬНЫЕ ОСОБЕННОСТИ МЕТОДОЛОГИИ ХАДИСОВ В ХАНАФИТСКОЙ ПРАВОВОЙ ШКОЛЕ

Просмотры: 0 / Загрузок PDF: 0

Авторы

DOI:

https://doi.org/10.32523/3080-1281-2026-156-3-112-126

Ключевые слова:

ханафитское школа фикхае; методология хадисов; мутауаатир; машһур; ахад; Абу Юсуф; Имам Мухаммад; Иса ибн Абан; Имам ат-Тахави

Аннотация

В статье подчеркивается центральная роль методологии хадисов в формировании и развитии ханафитской школы исламского права (фикха). В рамках мусульманской интеллектуальной традиции научное изучение хадисов — второго основного источника исламского права после Корана — претерпело значительную историческую эволюцию. Систематическое исследование методологических принципов, используемых ханафитскими юристами, выявляет как внутреннюю согласованность школы, так и современные дискуссии вокруг ее интерпретационных подходов. В частности, некоторые критики в казахском религиозном дискурсе утверждают, что ханафитские ученые игнорируют некоторые достоверные хадисы и чрезмерно полагаются на аналогию (кияс), якобы из-за недостаточного изучения литературы хадисов. Такие предположения подчеркивают необходимость строгой переоценки ханафитской методологии хадисов. Поэтому в данном исследовании анализируются исторические условия и классификационные принципы, регулирующие обращение с хадисами в ханафитской традиции. Также рассматриваются позиции ранних ханафитских муджтахидов относительно авторитета, подлинности и применения пророческих сообщений. На основе критического анализа репрезентативных хадисов исследование выявляет отличительные методологические особенности ханафитского мазхаба. Результаты показывают, что методология ханафитского толкования хадисов основана на последовательных теоретических и эпистемологических основах и отражает исторически непрерывную научную традицию, а не отклонение от юриспруденции, основанной на хадисах.

Скачивания

Данные по скачиваниям пока не доступны.

Биография автора

  • Айдар АМАНБАЕВ, Египетский университет исламской культуры «Нұр-Мүбарак»

    Нұр Мүбарак Египет ислам мәдениеті университетінің PhD докторанты

Библиографические ссылки

Abu Bakr Ahmad ibn Ali al-Zhassas. (2010). Fusul fi usul. – Bairut-Liban: Darul al-Kitab al-Ilm. – Vol. 1. – 579 p.

Abu Bakr Ahmad ibn Ali al-Zhassas. (2010). Fusul fi usul. – Bairut-Liban: Darul al-Kitab al-Ilm. – Vol. 2. – 445 p.

Abu Bakr Ahmad ibn Ali al-Zhassas. (2010). Sharhu muhtasar at-Tahawi. – Al-Madinatu al-Munawwara: Darul as-Siraj. – Vol. 1. – 519 p.

Abu Bakr Ahmad ibn Ali al-Zhassas. (2010). Sharhu muhtasar at-Tahawi. – Al-Madinatu al-Munawwara: Darul as-Siraj. – Vol. 2. – 746 p.

Abu Ja‘far at-Tahawi. (2019). Sharhu mushkil al-asar. – Syria: Ar-Risalatu al-Alamiyya. – Vol. 15. – 494 p.

Al-Asbahani. (1996). Hilyatu al-awliya wa tabaqat al-asfiya. – Cairo: Dar al-Fikr. – Vol. 7. – 510 p.

Fian, Khafifatul & Munawir, Munawir. (2023). Komparasi kehujjahan hadits dha’if perspektif Imam Abu Hanifah dan Imam Ahmad bin Hanbal // Tafaqquh: Jurnal Penelitian dan Kajian Keislaman. – Vol. 11, No. 1. – P. 27–39.

Abu Yusuf. (1973). Ar-Radd ‘ala siyar al-Awza‘i. – Riduan: Muhammed Riduan. – 146 p.

Ahmad ibn Ali ibn Muhammad ibn Hajar al-Asqalani. (2000). Nuzhatu an-nazar fi tawdih Nukhbat al-fikar. – Maktabat al-Bushra. – 175 p.

Ali ibn Muhammad al-Bazdawi. Kanz al-usul ila ma‘rifat al-usul. – Mir Muhammad Kutubkhana. – 392 p.

Ahmad ibn Abu Sa‘id ibn Ubaydullah al-Hindi (Mulla Jiun). (2018). Nur al-anwar fi sharh al-manar. – Bairut-Liban: Darul al-Kitab al-Ilm. – 392 p.

Abdulmajid at-Turkmani. (2021). Dirasat fi usul al-hadith ‘ala manhaj al-hanafi. – Jami‘at al-‘Ulum al-Islamiyya. – 749 p.

Abdulmajid at-Turkmani. (2018). Al-Madkhal ila usul al-hadith ‘ala manhaj al-hanafi. – Bairut: Dar ar-Riyad.

Usul al-Fiqh Made Easy. (2025). (Part 17) What is Takhsees (Aam and Khaas)? – Available at: https://www.arriqaaq.com/aamkhaas/

Mujadid, Sigit Aliah. (2024). Methodological contributions to hadith criticism studies at UIN Alauddin Makassar: An initial reading // Ihyaussunnah: Journal of Ulumul Hadith and Living Sunnah. – Vol. 4, No. 1. – P. 18–40.

The wisdom behind the Hanafi school’s (occasional) preference of weak hadith. (2015). – Available at: https://islamreigns.wordpress.com/2015/11/24/the-wisdom-behind-the-hanafi-schools-occasional-preference-of-weak-hadiths/.

Muhammad Hasan ash-Shaibani. Al-Hujjah ‘ala ahl al-Madina. – Bairut: Maktaba. – Vol. 1. – 590 p.

Mehmet Ali. (2023). Fıkıh usulünde haber teorisinin oluşumunda Isa ibn Aban’ın etkisi // Eskiyeni. – No. 48. – P. 331–352. – https://doi.org/10.37697/eskiyeni.1220414

al-Shashi. (2003). Usul al-Shashi ma‘a ahsan al-hawashi. – Bairut: Darul al-Kitab al-Ilm. – 174 p.

Yazici, Yunus. (2018). Isa ibn Eban’in hanafi usulündeki yeri ve hadis-sünnet ile ilgili bazı görüşleri // Journal of Social Research. – ISSN: 1307-9581. – http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2018.2601

Sabir, Muhammad, Fathurrahman, Rezki Amalia & Ruhilawati. (2023). The relevance of fiqh al-hadis methodology and the sharh method with the application approach // Ihyaussunnah: Journal of Ulumul Hadith and Living Sunnah. – Vol. 3, No. 2.

Shaham, R. (2020). Legal maxims (qawāʿid fiqhiyya) in Yusuf al-Qaradawi’s jurisprudence and fatwas // Journal of the American Oriental Society. – Vol. 140, No. 2. – P. 435–453. – https://doi.org/10.7817/jameroriesoci.140.2.0435.

Rakhmanov, A., Thommandru, A. & Tillaboev, S. (2024). Historical trajectories and modern dynamics of Islamic financial law in Central Asia // International Journal of Legal Information. – Vol. 52, No. 1. – P. 74–87. [In English].

Fian, Khafifatul & Munawir, Munawir. (2023). Komparasi kehujjahan hadits dha’if perspektif Imam Abu Hanifah dan Imam Ahmad bin Hanbal // Tafaqquh: Jurnal Penelitian dan Kajian Keislaman. – Vol. 11, No. 1. – P. 27–39.

Құрманбаев, Қ. (2018). Хусам ад-дин ас-Сиғанақи еңбектеріндегі усул әл-фиқһ ғылымының лингвистикалық негіздері. – Алматы: Мунара. – 332 б.

Әділбаев, А., Әділбаев, Ш., Оқанұлы, С. (2024). Ислам құқығы негіздері. – Алматы: Мүфтият.

Жамашев, А. (2021). Хадис тану ілімі. – Алматы: Нұр-Мүбарак.

Құрманбаев, Қ. (2019). Хадис ілімі. – Алматы: Нұр-Мүбарак.

Жолдыбайұлы, Қ. (2020). Ханафи хадис әдіснамасы. – Алматы: Нұр-Мүбарак. – 207 б.

Mehmet Ali. (2023). Fıkıh usulünde haber teorisinin oluşumunda Isa ibn Aban’ın etkisi // Eskiyeni. – No. 48. – P. 331–352. – https://doi.org/10.37697/eskiyeni.1220414.

Yazici, Yunus. (2018). Isa ibn Eban’in hanafi usulündeki yeri ve hadis-sünnet ile ilgili bazı görüşleri // Journal of Social Research. – ISSN: 1307-9581. – http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2018.2601.

Sabir, Muhammad, Fathurrahman, Rezki Amalia & Ruhilawati. (2023). The relevance of fiqh al-hadis methodology and the sharh method with the application approach // Ihyaussunnah: Journal of Ulumul Hadith and Living Sunnah. – Vol. 3, No. 2.

Shaham, R. (2020). Legal maxims (qawāʿid fiqhiyya) in Yusuf al-Qaradawi’s jurisprudence and fatwas // Journal of the American Oriental Society. – Vol. 140, No. 2. – P. 435–453. – https://doi.org/10.7817/jameroriesoci.140.2.0435

Rakhmanov, A., Thommandru, A. & Tillaboev, S. (2024). Historical trajectories and modern dynamics of Islamic financial law in Central Asia // International Journal of Legal Information. – Vol. 52, No. 1. – P. 74–87.

Usul al-Fiqh Made Easy. (2025). (Part 17) What is Takhsees (Aam and Khaas)? – Available at: https://www.arriqaaq.com/aamkhaas/

Mujadid, Sigit Aliah. (2024). Methodological contributions to hadith criticism studies at UIN Alauddin Makassar: An initial reading // Ihyaussunnah: Journal of Ulumul Hadith and Living Sunnah. – Vol. 4, No. 1. – P. 18–40.

Ash-Shafi‘i, Muhammad ibn Idris. Al-Risāla fi Usul al-Fiqh: Treatise on the Foundations of Islamic Jurisprudence. Translated with an introduction, notes, and appendices by Majid Khadduri. 2nd ed. Cambridge: The Islamic Texts Society.

Ash-Shafi‘i, Muhammad ibn Idris. Al-Risāla fi Usul al-Fiqh: Treatise on the Foundations of Islamic Jurisprudence. Translated with an introduction, notes, and appendices by Majid Khadduri. 2nd ed. Cambridge: The Islamic Texts Society.

Опубликован

2026-09-30

Как цитировать

“УНИКАЛЬНЫЕ ОСОБЕННОСТИ МЕТОДОЛОГИИ ХАДИСОВ В ХАНАФИТСКОЙ ПРАВОВОЙ ШКОЛЕ”. 2026. JETE – JОURNAL OF PHILOSOPHY, RELIGIOUS AND CULTURAL STUDIES 156 (3): 112-26. https://doi.org/10.32523/3080-1281-2026-156-3-112-126.

Похожие статьи

1-10 из 31

Вы также можете начать расширеннвй поиск похожих статей для этой статьи.