THE DENATURATION OF RELIGION

Views: 19 / PDF downloads: 45

Authors

DOI:

https://doi.org/10.32523/3080-1281-2026-155-2-92-102

Keywords:

Sociology of religion; Modernization, secularization; Denaturation; Form and essence

Abstract

This study examines the transformation of religion in modern societies through the sociological use of the biochemical concept of denaturation. Rather than viewing modernization, secularization, digitalization, and consumer culture as forces leading to the disappearance of religion, the study argues that they reshape its forms, institutions, and practices while preserving its core meaning-making, metaphysical, and social functions. Adopting a theoretical and interpretive methodology, the research analyzes modernization and secularization theories alongside studies on digital religion and consumer society. The findings indicate that digitalization decentralizes religious authority and expands religious participation beyond traditional spatial and temporal boundaries. Consumer culture, meanwhile, turns religious symbols and practices into marketable and experiential elements, increasing religion’s public visibility in new ways. Although institutional and collective forms of religion become fragmented, its ontological and ethical functions persist. The study concludes that religion survives as a dynamic and hybrid phenomenon, continuously adapting to modern conditions while maintaining its essential role in individual and social life.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Aktay, Y. (2021). İslam ve Sekülerleşmenin Kaynakları (2. Baskı). Vadi Yayınları.

Asad, T., & Aydar, F. B. (2020). Seküler Çeviriler: Ulus-Devlet, Modern Benlik ve Hesapçı Akıl (1. Baskı). Vakıfbank Kültür Yayınları.

Baudrillard, J. (2021). Tüketim Toplumu: Söylenceleri/Yapıları (N. Tutal & F. Keskin, Çev.; 17. Basım). Ayrıntı Yayınları.

Berger, P. L. (1967). The Sacred Canopy: Elements of a Sociological Theory of Religion. Doubleday & Company.

Berger, P. L. (2011). Kutsal Şemsiye Dinin Sosyolojik Teorisinin Ana Unsurları (A. Coşkun, Çev.; 4. Baskı). Rağbet Yayınları.

Berger, P. L. (2012). Melekler Hakkında Söylenti: Modern Toplumda Tabiatüstünün Yeniden Keşfi (A. Coşkun & N. Özmen, Çev.; 1. Baskı). Rağbet Yayınları.

Campbell, H. (2013). Digital Religion: Understanding Religious Practice in New Media Worlds. Routledge. https://www.researchgate.net/publication/293958274_Digital_Religion_Understanding_Religious_Practice_in_New_Media_Worlds

Casanova, J. (1994). Public Religions in The Modern World. The University of Chicago Press.

Castells, M. (2005). Ağ Toplumunun Yükselişi (E. Kılıç, Çev.; 2. Baskı). Bilgi Üniversitesi.

Çınar, A. (2009). Sosyolojik ve Antropolojik Açıdan Dine Bakış (1. Baskı). Emin Yayınları.

Dağ, A. (2022). Dijitalleşme-Yapay Zekâ-Transhümanizm Bağlamında Din ve Dindar’a Dair. Içinde M. Kızılgeçit, M. Yeşilyurt, E. Recep, & M. Çinici (Ed.), Yapay zekâ: Transhümanizm ve Din (2. Baskı, ss. 175-185). T.C. Cumhurbaşkanlığı Diyanet İşleri Başkanlığı.

Durkheim, E. (2010). Dinsel Yaşamın İlkel Biçimleri (Ö. Ozankaya, Çev.; 1. Baskı). Cem Yayınevi.

Ertit, V. (2020). Sekülerleşme Teorisi (2. Baskı). Liberte Yayınları.

Ertit, V. (2025). Endişeli Muhafazakârlar Çağı Dinden Uzaklaşan Türkiye (9. Baskı). Kadim Yayınları.

Gökbayrak, H., & Işıklı, Ş. (2022). Dijital Din Teorisi: Dijital Din, Geleneksel Dine Karşı. Içinde M. Kızılgeçit, M. Yeşilyurt, E. Recep, & M. Çinici (Ed.), Yapay zekâ: Transhümanizm ve Din (2. Baskı, ss. 105-145). T.C. Cumhurbaşkanlığı Diyanet İşleri Başkanlığı.

Mead, G. H. (2020). Bir Sosyal Davranışçı Açısından Zihin, Benlik ve Toplum (V. A. Coşar, Çev.; 1. Baskı). Dorlion Yayınları.

Mirzaoğlu, M. A. (2025a). Din ve Toplumsal Dayanışma. Palet Yayınları.

Mirzaoğlu, M. A. (2025b). Fermentation of Social Thought and Its Reflections. İçinde M. S. Bhatti (Ed.), From Quranic Thought to Modern Challenges: Intellectual, Social and Educational Perspectives (ss. 61-76). BZT Turan Publishing House.

Mirzaoğlu, M. A. (2025c). Yapay Zekâdan Dine Dijital Bakış (1. Baskı). Kadim Yayınları.

Okumuş, E. (2007). Modernleşme, Sekülerleşme ve Din. Kamu Hukuku Arşivi, 10(1), 1-22.

Okumuş, E. (2015a). Dinin Toplumsal İnşası. Akçağ Yayınları.

Okumuş, E. (2015b). Kur’an’da Toplumsal Çöküş (5. Baskı). İnsan Yayınları.

Okumuş, E. (2017). Din ve Kültür (1. Baskı). Maarif Mektepleri Yayınları.

Okumuş, E. (2018). Din Sosyolojisi. Maarif Mektepleri.

Okumuş, E. (2019). Toplumsal Değişme ve Din (5. Baskı). İnsan Yayınları.

Okumuş, E. (2024). Medeniyet Bakışı. İnsan Kitap.

Öner, N., & Öncel, İ. (2013). Proteinlerin Isı İle Denatürasyonu Esnasında Meydana Çıkan Anyonik Gruplar. Journal of Faculty of Pharmacy of Istanbul University, 3(0), 125-131.

Özay, M. (2020). Sekülerleşme ve Din: Batı’da Sekülerleşme Teorileri ve Tartışmalar (2. Baskı). İbn Haldun Üniversitesi Yayınları.

Paden, W. E. (2008). Kutsalın Yorumu (A. Kurt, Çev.). Sentez Yayınları.

Protein denaturation. (t.y.). Geliş tarihi 03 Aralık 2025, https://www.britannica.com/science/protein/Protein-denaturation

Taylor, C. (2007). A Secular Age. Harvard University Press. https://doi.org/10.4159/9780674044289

Downloads

Published

2026-06-30

How to Cite

“THE DENATURATION OF RELIGION”. 2026. JETE – JОURNAL OF PHILOSOPHY, RELIGIOUS AND CULTURAL STUDIES 155 (2): 92-102. https://doi.org/10.32523/3080-1281-2026-155-2-92-102.

Similar Articles

1-10 of 42

You may also start an advanced similarity search for this article.